Theo's passie bestaat uit 3 luiken:
Ik ben geboeid door JCI (Junior Chamber International). Voor mezelf was dit een leerschool, waar ik de praktijk kon toetsen aan de opgedane theorie. Het is een boeiend netwerk van jongeren tussen 18 en 40 jaar, waar ‘ondernemende’ vriendschappen worden gesmeed. Het is de meest nuttige vorm van vrijetijdsbeleving die ik ken die er bovendien in slaagt om positieve veranderingen in de gemeenschap teweeg te brengen. Elkeen start er op gelijke voet en door actief te zijn en kennis op te doen, kan je verantwoordelijkheden opnemen op andere en hogere echelons. Ik mocht aldus verkozen worden tot voorzitter van Brussel, Vlaanderen, België en Europa.
Aan de hogeschool of universiteit bekom je theoretische kennis in de specifieke richting die je gekozen hebt. Het is pas door bij de Jonge Kamer (JCI) actief te worden (ik was toen 25 en stagiair-advocaat) dat ik een eigen invulling kon geven aan het beroep, dat veel pragmatischer was dan ik ooit geleerd had. JCI is een 'school' die je toestaat om via het 'trial and error' principe ervaring en kennis op te doen, die je anders niet zou kunnen opdoen. Het is een tijd van leren, veel van jezelf investeren, maar ook heel veel van terugkrijgen. En bij mij kunnen die jonge gasten nog altijd eens langskomen om een schouderklop, advies of een financieel steuntje. Ze weten dat ik hen dat niet kan weigeren en met plezier doe.
In 2004 nam ik met twee vrienden (Bernard Lootens & Dominiek Callewier) de fabuleuze beslissing om een productiebedrijf AVC over te kopen in Ardooie. AVC maakt design-trappen, -deuren en -wanden op maat. Het bedrijf telt een 40-tal medewerkers en de dagdagelijkse leiding is in handen van Dominiek Callewier. Bernard Lootens heeft de know-how over de productie. Eén dag per week ben ik er ter plaatse om mij over het reilen en zeilen van de interne keuken te ontfermen (contracten, opvolging klanten, contact met arbeiders, bedienden en vertegenwoordigers).
Dit maakt mijn leven als advocaat boeiend. Wekelijks een dagje in de schoenen van de ondernemer staan. Uiteraard betekent deze ervaring ook een meerwaarde binnen de uitoefening van mijn beroep als advocaat. Advocaten staan te vaak langs de zijlijn en leven zich te weinig in in de dagdagelijkse problemen van de ondernemer. Zij zijn vaak te weinig empathisch en te afstandelijk en hebben geen visie op lange termijn. Ik denk dat - door het AVC-verhaal - mijn kantoor en ikzelf een veel pragmatischer aanpak hebben, hetgeen door de cliënten ook zo aangevoeld wordt.
Daar hou ik echt van! Ik ga regelmatig spreken voor professionele organisaties en diverse ondernemingen. Onderwerpen zijn steeds gerelateerd aan business of politiek.
Naast het business-verhaal (ik ben tevens bestuurder en lid van het Uitvoerend Comité van BECI (de Kamer van Koophandel van Brussel) en bestuurder van Voka Comité Brussel), ben ik politiek zeer geïnteresseerd doch onafhankelijk van eender welke partij. Dit belet me niet om een zeer uitgesproken mening te hebben over diverse items.
Gastspreker zijn, vergt toch steeds heel wat voorbereiding, maar eenmaal ik op dreef ben, voel ik mij goed in mijn sas en breng ik de boodschap op een ontspannende, provocatieve en constructieve manier. Puur genieten!
Tot slot ben ik geregeld moderator op business of politieke evenementen en probeer ik, door originele -, doelgerichte - en kernvragen te stellen, het debat levendig te houden. Men zegt dat dit alles steeds met een voldoende dosis humor of relativeringsvermogen wordt overgoten en daarom afwijkt van traditionele debatten, die niet verhelderend werken.
Aarzel niet mij te contacteren voor één van mijn passies.
Theo De Beir is een geboren netwerker en sinds jong actief in tal van verenigingen en organisaties